اطلاع از میزان واقعی ارتفاع بارندگی برای شبیه سازی وقایع هیدرولوژیک و پیش بینی وضعیت هوا امری بسیار مهم است. داده های راداری می توانند دید روشنی از تغییرات مکانی بارندگی در اختیار قرار دهد که به کمک این داده ها، تخمین شدت بارندگی در سطحی وسیع را امکان پذیر می سازد. سیستم رادارهای هواشناسی معمولا با باندهای فرکانسی S، X و C کار می کند. از آنجایی که سیستم باند X به آنتن کوچکتری نسبت به سایر باندها نیاز دارد، برای نظارت حوضه های کوچک مناسب به نظر می رسد. البته شایان ذکر است که میزان بارندگی تخمین زده با رادار به دلیل وجود برخی خطا ها مانند کلاتر زمین و تضعیف سیگنال های رادار در طول مسیر دارای مقداری خطا می باشد. در این مطالعه، توانایی سیستم راداری باند X در تخمین بارندگی در یک منطقه شهری در کشور هلند مورد بررسی قرار گرفته است. از این رو ابتدا داده های راداری از خطاهای ناشی از کلاتر زمین و تضعیف سیگنال تصحیح شده و سپس شدت بارندگی از روی داده های اصلاح شده محاسبه شده است و در نهایت نتایج حاصله با میزان شدت بارندگی ثبت شده توسط 4 باران سنج موجود در منطقه مورد مقایسه قرار گرفته است. بررسی ها نشان داد که روند سری زمانی نتایج راداری مطابق روند سری زمانی داده های ثبت شده توسط باران سنج ها می باشد، اما اندازه گیری های انجام شده توسط رادار نیاز به اصلاح و واسنجی دارد.

0

چکیده در مقاله حاضر میزان دقت روش های مختلف درونیابی فضایی مورد ارزیابی قرار گرفته اند. به عنوان نمونه روش های مختلف درونیابی تین، معکوس وزنی فاصله، اسپلاین و انواع کریجینگ انتخاب گردیده است. با استفاده از این روش ها به درونیابی داده های بارندگی حوضه آبریز کشف رود پرداخته شده است. براساس نتایج به دست آمده از اجرای این مدل ها میزان دقت این روش ها با استفاده از روش های آماری با هم مقایسه شده اند. برای ارزیابی روش های درونیابی از تکنیک اعتبار متقاطع استفاده شده و درآن دو روش خطای بایاس میانگین (MBE) و خطای قدر مطلق میانگین (MAE) برای ارزیابی میزان اعتبار بکار گرفته شده است. براساس نتایج حاصل روش های تین و کریجینگ نتیجه درونیابی بهتری در برداشته اند.

یکی از بزرگترین مسائل پیچیده زیست محیطی، مساله نوسانات غیره منتظره آب و هوایی و آثار مخرب آن در آینده است. لذا اجرای هر گونه طرح پژوهشی توسط مراکز پژوهشی و دانشگاهها می تواند راهگشایی در پیشگیری از این مساله حیاتی باشد. هدف این طرح پژوهشی شامل مطالعه ای است از روند بارندگی در ایستگاه هواشناسی مشهد، از تاریخ تاسیس و تغییرات احتمالی در ده سال اخیر در مقایسه با چهل و سه سال قبل از آن به عنوان علامتی از نوسانات غیره منتظره آب وهوایی یا علامتی از تغییر اقلیم. در این بررسی اجمالی، آمار بارندگی روزانه شهر مشهد از سال 1329 لغایت 1372 جمع آوری و در دو مقطع زمانی 1362- 1329و 1372-1362 مورد مقایسه و تحلیل قرار گرفته است. بررسیهای انجام شده نشان می دهد که میانگین و پراکنش بارندگی در فصلها و ماهها متفاوت است ولی با طولانی تر کردن طول دوره آماری ولحاظ نمودن سایر پارامترهای موثر اقلیمی از قبیل دما، تابش آفتاب و میزان بارش امکان اظهار نظر وجود خواهد داشت.

این مطالعه با استفاده از تکنیک سری های زمانی به پیش بینی میزان بارندگی در دشت کبودر آهنگ واقع در شمال استان همدان پرداخته است. نتایج آزمون های الگوی فصلی نشان داد که داده های بارش در منطقه مطالعه شده ماهیت غیردوره ای دارد. افزون بر این، نتایج آزمون HEGY بیانگر نبود ریشه در دوره های سه ماهه و ماهیانه در داده های مورد نظر بود. بر همین اساس الگوی آرما از نوع  ARMA (4.4)می تواند رفتار بارش را در منطقه به خوبی پیش بینی کرده و به تصویر بکشاند. با تعیین میزان بارندگی و استفاده از بیلان آب زیرزمینی دشت کبودرآهنگ، آب قابل استحصال بخش کشاورزی برای سال های 1387 تا 1389 برابر 257.77، 267.56 و 254.87 میلیون متر مکعب برآورد شد.